Dla Wiktorii :* Z Hazzą

-Harry! Oddaj mi telefon! – krzyczałam na loczka. – Muszę do niego zadzwonić!

- Powiedz to! Powiedz teraz! – nalegał dalej trzymając mój telefon w górze

- Czy ja będę miała kiedyś spokój w tym domu?!- bardziej stwierdziłam niż zapytałam – To koniec Styles.- zaprzestałam prób odebrani mu mojego iPhona.

-Co? Jak to?- zapytał smutny i zaczął opuszczać rękę z moją własnością w dół. Ja tylko podeszłam bliżej niego i szepnęłam mu na ucho:

- Ahhh… Kochanie, jak ty łatwo dajesz się nabrać. – zachichotałam i wyciągnęłam mój telefon z jego ręki.

- Ty wredoto! – zaczął  mnie gonić po całym domu. W końcu schowałam się w łazience. – Wiem, że tam jesteś kochanie. Z Harrym nie wygrasz. – powoli wszedł do łazienki, a ja schowałam się za szafę. Gdy odwrócił się do mnie tyłem wskoczyłam mu na plecy. To nie był dobry pomysł, bo zaczął ze mną biegać tak jak Louis biega z Dianą, swoją i mojej BFF malutką córeczką.

- Harry? – pytam wtulając się w umięśnione plecy chłopaka

- Tak?

-Mogę do niego zadzwonić? Przecież ma dziś urodziny. – pytam, a on odstawia mnie na ziemię.

-Ale przez Skayp’a chcę żeby widział, że obok mnie siedzisz.

- Dobrze. – powiedziałam i udaliśmy się do salonu. Usiadłam obok loczka na kanapie, wtuliłam się w niego i wzięłam mój komputer. Zadzwoniłam do Toma, który od razu odebrał.

- Wszystkiego najlepszego Tom!

- O cześć Wiktoria! Pamiętałaś? Dzięki. – szeroko się uśmiechną.

- Co u ciebie?- zapytałam

- Nie za dobrze, a u ciebie?

- U mnie idealnie.

- Wiktoria chcesz coś do picia? – zapytał loczek

- Poproszę wody, dziękuję Hazzuś. – w odpowiedzi uśmiechnął się do mnie

-Hazzuś? Z kim rozmawiasz? – zapytał Tom

- Z moim chłopakiem.

- Narzeczonym! – krzyknął z kuchni Harry.

- Tak. Narzeczonym. – zaśmiałam się.

-Czyli jednak znalazłaś sobie kogoś... – nie skończył bo mu przerwałam

- Harry! Chyba Darcy płacze! Tom poczekasz chwilkę?

- Spokojnie już do niej idę. – powiedział Hazz

- Dziękuję. – posłałam w jego stronę całusa.

-Darcy? Kto to?- zapytał Tom

- Zaraz zobaczysz. – powiedziałam i skierowałam kamerkę komputera w stronę drzwi przez, które wchodził Harry z malutką Darcy.

- Wy macie dziecko?!!! – zapytał ze złością w oczach.

- Tak, ale mógłbyś trochę ciszej, dopiero wstała. – powiedział Harry podając mi malutką i przejmując mój komputer usiadł obok nas.

-Cześć słoneczko. – powiedziałam cichutko i pocałowałam Darcy w czoło.

- Cioooooociuuuuuu!!!!! – nagle z góry przybiegł do nas Michael, a za nim Diana, która była cała zapłakana.

- Dzieci, nie krzyczcie tak, Darcy dopiero wstała, co się stało?! – zapytał przerażony Harry.

-Ile wy macie tych dzieci?! – zapytał oburzony Tom, gdy Harry zabierał z pokoju Dianę i Michaela.

- Dwójkę. Darcy i Michaela.

- W takim razie kim była ta mała?

-Diana? To córka Louisa i Zuzy. Poprosili abyśmy się nią zajęli bo oni pomagają Niallowi i Olce przygotować pokoik dla ich dziecka.  – mówię uspokajając Darcy, która się przestraszyła krzyków Diany.

- Zuza i Olka też? No to widzę, że dużo się u was zmieniło. Ja muszę kończyć bo za dwie do czterech godzin też zostanę ojcem.

- No to gratulacje!

- Taaa… Gratulacje do mojej dziewczyny. Ja tam nie chcę być ojcem, za duża odpowiedzialność jak dla mnie.

- No dobra, to jej pogratuluj ode mnie. Na razie. – powiedziałam i się rozłączyłam.

- Michael już do mamy i powiedz jej co zrobiłeś Dianie! A ty chodź zaraz przykleimy ci plasterek. – powiedział Hazz

- Michael. – powiedziałam już lekko wkurzona. – Co jej zrobiłeś?

- Uderzyłem ją tak mocno, że się przewróciła i rozcięła sobie kolano. – powiedział spuszczając głowę w dół.

- Co twoje skarpetki są nagle takie interesujące? – zaśmiałam się. – Słoneczko przecież wiesz, że nie wolno nikogo bić. Masz ją przeprosić.

- Dobrze mamusiu. Diana przepraszam. – powiedział do wchodzącej razem z Harrym, dziewczynki.

- Już dobrze, wujek Harry przykleił mi plaster. Wracamy do puzzli? – powiedziała mała i przytuliła Michaela.

- Tak. – pociągnął ją na górę.

- Ehh. Te dzieci. Zobaczysz, w przyszłości będą razem. – powiedział Harry

- Tak… Świetnie się dogadują. – zaśmiałam się

__________________________________________________________
Mam nadzieję, że się spodobało :*
Chcecie jeszcze te dwa smutne o których mówiłam w szkole?
//Zara